Gervigreindartextar sem hljóma ekki eins og gervigreind

Það er ekkert að því að skrifa með gervigreind. Við gerum það sjálf, á hverjum degi, og við felum það ekki. Vandinn er ekki tólið heldur það sem gerist þegar enginn les yfir: textinn verður sléttur, kurteis og gjörsamlega innihaldslaus.

Þrjú einkenni sem gefa vélina upp

1. Engin nöfn og engar tölur

Gervigreind skrifar „margir viðskiptavinir upplifa verulegan ávinning“. Manneskja skrifar „Kim Yong Wings fékk 141 umsögn og 4,8 í einkunn á fyrstu tveimur árunum“. Tölur og nöfn eru það sem vélin á erfiðast með að falsa, því hún veit þau ekki.

2. Jafnvægi í öllu

Vélin vill sýna allar hliðar á öllu og enda á kurteisri niðurstöðu. Manneskja með reynslu segir hvað virkar og hvað ekki. Setning eins og „Wix er stundum rétta svarið og þá segjum við það“ gæti aldrei komið úr sjálfvirku markaðsefni.

3. Taktur sem endar aldrei

Þrjár setningar í hverri málsgrein, allar jafnlangar, hver málsgrein jafnstór. Alvöru texti hefur ójafnan takt. Stundum kemur stutt setning. Svo lengri sem útskýrir hvers vegna hún skipti máli og hvað hún þýðir fyrir lesandann í raun.

Hvernig við vinnum í raun

1. Safnaðu staðreyndunum fyrst. Tölur, nöfn, verð, dæmi úr þínum eigin rekstri. Þetta er eini hlutinn sem gervigreind getur ekki gert fyrir þig.
2. Láttu vélina skrifa uppkast út frá þeim staðreyndum, ekki út frá efninu almennt.
3. Skerðu burt allt sem gæti staðið á hvaða vef sem er.
4. Bættu við einni skoðun. Hvað finnst þér í alvöru, sem einhver gæti verið ósammála?
5. Lestu upphátt. Þar sem þú hnýtur er textinn rangur.

Hvað með Google?

Google refsar ekki fyrir að nota gervigreind. Hún refsar fyrir efni sem hjálpar engum. Grein sem svarar raunverulegri spurningu með raunverulegum upplýsingum raðast, hver sem skrifaði fyrsta uppkastið. Innihaldslaus grein raðast ekki, hver sem skrifaði hana.

Það sama gildir í gervigreindarleit. Kerfin vitna í heimildir sem hafa eitthvað að segja: tölur, nöfn, dæmi og nafngreindan höfund.

Íslenskan sérstaklega

Gervigreind skrifar ágætis íslensku í dag en hún gerir tvennt sem þarf alltaf að laga. Hún þýðir enskan takt beint yfir, sem gefur setningar sem eru málfræðilega réttar en hljóma ekki eins og fólk talar. Og hún notar of formlegt orðaval, því formlegur texti er stærri hluti af því sem hún hefur lesið á íslensku.

Einfalt próf: myndir þú segja þetta upphátt við viðskiptavin yfir kaffibolla? Ef ekki, skrifaðu það upp á nýtt.

Algengar spurningar